Sennik babiloński jest jednym z tych senników, jakie udało się człowiekowi odnaleźć, jako pozostałości po odrębnej kulturze. Jest to zbiór marzeń sennych, rozgraniczony na dobre i złe sny. W Mezopotamii takie rozgraniczenie miało kluczową role, gdyż miało chronić człowieka przed tymi złymi snami, które miały negatywny wpływ na samego człowieka. Te złe sny były uznawane, jako przekleństwo zesłane przez demony, dlatego tez Babilończycy wyznaczali odpowiednich kapłanów, którzy służyli bogini snów – Mamu. Ich zadaniem było niedopuszczenie do pojawiania się i spełnienia tych złych snów. Jest to jeden z tych senników, który do końca nie przekreśla pozytywnego wpływu snów. Babilończycy uważali dobre sny za korzystne i dbali, by w ich umyśle podczas snów pojawiały się tylko te pozytywne myśli, co z całą pewnością było pewnym krokiem na przód. Jednak w historii świata istniało wiele innych senników, określających zwyczaje i kulturę innych plemion, jakie istniały na przestrzeni wieków na różnych terenach.